Poor little girl

    "ทรมาณเหลือเกิน ท่านแม่ช่วยลูกด้วย"คำพูดสุดท้ายของนางวิลัย

  ...

หญิงสาวในภาพเธอชื่อว่า นางวิลัย เธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลที่ร่ำรวยในช่วงปีร.ศ.๑๑๒ เธอเป็นคนที่อ่อนโยนและใจดีกับทุกๆคน (แต่ทุกๆคนคิดว่าเธอแค่ตอแหล) เธอรักมารดาของเธอมากและมารดาของเธอก็รักเธอเช่นกัน(มั้ง) เธอมักจะเกาะติดกับมารดาของเธอเสมอตั้งแต่ยังเด็กจนโต เรียกได้เลยว่าลูกแหง่ติดแม่ เธอเป็นคนที่ค่อนข้างอ่อนแอทั้งทางกายและใจ พ่อแม่จึงรักและปกป้องเธออย่างดี แต่เกิดวันหนึ่งเธอไปหลงเสน่ห์กับชายคนหนึ่งที่ชื่อว่าอ้ายแดง และใช่เธอหนีไปกับอ้ายแดง พ่อแม่เป็นห่วงเธอมาก แต่เมื่อเจอเธออีกทีเธอก็กลายเป็นศพไปเสียแล้ว ในภายหลังอ้ายแดงมาสารภาพ

แก่พลตระเวน (ตำรวจ)ว่า เขานั้นแหละเป็นคนลงมือฆ่าเธอเอง เพราะเธอไม่ยอมมีเพศสัมพันธ์ด้วย เขาเลยข่มขืนเธอและฆ่าเธอไป และยังได้ชวนเพื่อนๆของตนมากระทำชำเราเธอ

...

ขออภัยในความภาพไม่ชัด

ฉันได้แรงบันดานใจในการวาดภาพนี้มาจากหนังเรื่อง คืนบาป พรหมพิราม 

  หนังเรื่องนี้เล่าเกี่ยวกับหญิงสาวคนหนึ่งที่ขึ้นรถไฟมาแต่ไม่มีตั๋วเลยโดนไล่ลงจากรถไฟ ฉันไม่แน่ใจว่าหญิงสาวผู้นี้ต้องการจะไปที่ไหนเพราะมันนานมากแล้วฉันลืม เธอเลยต้องอยู่ที่สถานีรถไฟแห่งนั้น แต่ไม่นานนักเธอก็ถูกพบเป็นศพฉันขอไม่ลงเนื้อเรื่องมาก สรุปเลยละกันคือเธอโดนคนทั้งหมู่บ้านรุมข่มขืนจนตาย อวัยวะภายในน่าจะฉีกขาดด้วย ซึ่งเป็นคดีที่ค่อนข้างสยองที่ถูกนำมาทำเป็นหนัง เป็นคดีที่เหี่ยที่สุดอีกคดีนึงที่เกิดขึ้นในประเทศไทยเลยก็ว่าได้ สยองฉิบหาย

-อันนี้ฉันบอกทำไม

คือมีไรจะสารภาพฉันด้นสดเนื้อเรื่องขึ้นมา55555 จริงๆฉันคิดใว้แล้วแหละว่าจะทำไปแนวไหนดีเลยด้นสดได้ ตอนสอบวันนี้ก็คิด คิดจนหลับ แต่หลับลึกมากไม่ได้หรอกเดี๋ยวตกเก้าอี้ แล้วช่วงนี้ทุกท่านเป็นยังไงกันบ้างสบายดีไหม ฉันไม่สบายเป็นหวัด นี่คือกรรมของคนที่ขี้เกียจใช้ร่มตอนฝนตกปรอยๆ